เมื่อวันเสาร์ ออฟฟิศเราทำบุญ เชิญแขกมาเยอะเลย ก็ดีใตนะ เป็นความรู้สึกดีๆ ว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี เราก็เลยถือโอกาสนี้เป็นโอกาสอันดีมากๆ ที่จะทำตัวดีด้วย อะไรไม่ดี อะไรควรปรับปรุงก็แก้ไขซะ เพื่อตัวของเรา .... ตอนบ่ายไปงานแต่งเพื่อน "ตุลย์" เพื่อนสมัยมัธยม ใครอยู่ สตรีวิทย์ 2 คงจะรู้สึก...
วันนี้ออกไปกับพ่อ ได้เสื้อตัวนึง กางเกง 2 รองเท้าผ้าใบอีก 1 หมดไปเกือบๆ 2 พัน แต่ไม่ได้ใช้ฟุ่มเฟือยนะ เพราะเสื้อน่ะใส่มาได้เกือบๆ 2 ปีแล้ว ว่าจะโละเป็นแบบใหม่หมดเลย ส่วนรองเท้าใส่ตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว ตอนนี้ทำงานมาเกือบๆ 3 ปี กางเกงก็ไม่เคยซื้อ ใส่มาตั้งแต่ตอนเรียนเหมือนกัน...
จริงๆนะ ความสุขคืออะไรน่ะเหรอ คือเรามีความสุขเหรอ ก็แค่ประเดี๋ยว ทำไมเราถึงมีความสุข...อืมม ไม่ใช่เพราะเราหรอก เพราะเราเห็นคนรอบข้าง เห็นคนที่เรารักมีความสุขตะหาก... จริงไหม ทำไมเราไม่ทำให้ทุกวันมีความสุขล่ะ คนที่เรารัก คนรอบข้างมีความสุข เราก็พลอยมีความสุขไปด้วย อยากให้เพื่อนๆมีความสุขนะ สุขคนเดียวไม่พอ แบ่งให้คนอื่นด้วย แค่เนี้ย...รอยยิ้มก็โปรยปรายไปทั่วแล้วล่ะ ...
เมื่อวันที่ 3 - 5 กันยายนที่ผ่านมา เราไปเที่ยวสิงคโปร์กับคณะอาจารย์ มศว. พอดีว่าพ่อเราชวนไปด้วย ไปกับพวกอาจารย์เขา เก็บภาพมาฝาก เข้าไปดูได้ http://theme.keepalbum.com/?353585 แล้วก็มีบ่นๆ ไว้อีกบล็อคนึง http://yokekung.exteen.com/ เข้าไปเยี่ยมชมได้นะคร้าบบบ
ด้วยรัก...และเข้าใจ ความรักเหรอ ก็รัก ห่วง หวังดีไงล่ะ มันไม่เหมือนกันเหรอ??? จริงๆแล้ว ความรัก กับความเข้าใจ มันต้องอยู่คู่กันนะ คำว่า "รัก" และ "เข้าใจ" จริงๆมันน่าจะเขียนติดกันนะ แต่ทำไมพอเรานำมาใช้จริงๆ เราเอามาแต่คำว่า...
"ความภูมิใจของการเขียนจดหมายไม่ได้อยู่ที่คนอ่านจะได้รู้สึกอย่างไร แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราตั้งใจเขียนมันยังไงต่างหาก" "เพื่อนสนิท" หนังเรื่องแรกที่ดูซ้ำถึง 2 รอบ อาจจะไม่มากเท่าคนอื่น แต่ดูซ้ำเรื่องแรกเลยทีเดียว เพื่อนสนิทเหรอ มันมีค่าและมีความหมายมากๆเลยล่ะ จริงอยู่ ตอนนี้คนต่างทำงาน ต่างเรียนต่อ ต่างมีครอบครัว แต่ยังไง มิตรภาพ ความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่เสมอ...ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ...
เข้าไปอ่านเวปที่เล่าเรื่องของ "เพื่อนสนิท" ชอบประโยคนี้มากๆเลย "คนเราก็เหมือนหนังสือนั่นแหละ หน้าปกอาจจะบอกได้ว่า หนังสือเล่มนั้นเป็นแนวไหน มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องอะไร แต่ไม่มีใครรู้จักมันดีหรอก จนกว่าจะได้ลงมืออ่านมันด้วยตัวเอง” ก็จริงนะ เราเจอคนๆนึงที่คิดว่า "ใช่" มันก็จริงนะ ถ้าเราชอบหนังสือเล่มนี้ ซื้อมัน อ่านมัน อาจจะชอบบทนี้ ไม่ชอบบทนี้ แต่เราไม่รู้หรอกว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร...
ยังจำตอนที่เรียนสังคมได้ไหม???? การตัดไม้ทำลายป่า ทำให้ธรรมชาติเสื่อมโทรม ทำให้โลกร้อนขึ้น ทำให้เมื่อมีภัยพิบัติไม่มีต้นไม้ช่วยต้านแรงลม แรงน้ำ จึงเกิดความเสียหายมากอย่างประเมินค่าไม่ได้ ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจกับผู้ที่ประสบภัยธรรมชาตืแผ่นดินไหว หลายครั้งที่เกิดภัยพิบัติ เราอาจคิดว่าเป็นภัยธรรมชาติ มิอาจหลีกเลี่ยงได้ ก็จริงอยู่ แต่ผลกระทบไม่น่าจะมากมายขนาดนี้ ไม่น่าจะสร้างความเสียหายมากขนาดนี้หากว่าเรายังมีต้นไม้ที่เขียวชอุ่มอยู่ หากว่าเรายังมีทุ่งหญ้าเขียวขจีเหมือนสมัยก่อน... บัดนี้..ภัยธรรมชาติต่างๆได้คร่าชีวิตผู้คนมากมาย จากเหตุการณ์สึนามิ ทำให้เห็นได้ว่า...
"เพื่อนสนิท" ในแง่มุมหนึ่ง จากภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องราวของความใกล้ชิด สนิทสนม จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิท ด้วยความไว้ใจกัน รักกัน เป็นห่วงกัน โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน... ในความคิดเรา....เพื่อน ยังไงก็คือเพื่อน แม้เราไม่ได้ติดต่อกัน ต่างคนต่างยุ่ง ต่างคนต่างไม่มีเวลา ยังไงเมื่อเวลาผ่านไป "เพื่อน" ก็ยังคงเข้าใจเพื่อนเสมอ ยังคบกันที่ความไว้ใจ ความรักที่เปี่ยมด้วยมิตรภาพ ความห่วงใยเพื่อน...
ทุกวันนี้ ทุกคนอ่านข่าวกันทุกวัน มีทั้งข่าวดี ข่าวร้ายต่างๆ มากมาย เคยคิดบ้างไหมว่า ทำไมเราไม่เอาข่าวที่เราได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่าน ได้พบเห็นทุกวันเป็นข้อเตือนใจเราบ้าง... รบราฆ่าฟัน ขัดแย้งต่างๆ หึงหวง ฆ่ากันตาย ต่างก็เกิดจาก อารมณ์ชั่ววูบ เท่านั้น ที่จะเปลี่ยนคุณจากที่ได้นอนสุขสบาย กลายเป็นไอ้ขี้คุก...
เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า
