เพื่อนสนิท….มิตรภาพกับความเป็นเพื่อนที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

yokekung

"เพื่อนสนิท" ในแง่มุมหนึ่ง จากภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องราวของความใกล้ชิด สนิทสนม จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิท ด้วยความไว้ใจกัน รักกัน เป็นห่วงกัน โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน…   ในความคิดเรา….เพื่อน ยังไงก็คือเพื่อน แม้เราไม่ได้ติดต่อกัน ต่างคนต่างยุ่ง ต่างคนต่างไม่มีเวลา ยังไงเมื่อเวลาผ่านไป "เพื่อน" ก็ยังคงเข้าใจเพื่อนเสมอ ยังคบกันที่ความไว้ใจ ความรักที่เปี่ยมด้วยมิตรภาพ ความห่วงใยเพื่อน ดูแล เข้าใจเพื่อนเมื่อยามท้อ…ยามสิ้นหวัง หมดกำลังใจ "เพื่อน" พาเพื่อนให้ลุกขึ้นมาจากความผิดหวัง ปลุกขึ้นมาจากความเศร้าโศก แม้เราจะไม่ค่อยได้ติดต่อเพื่อน ยังไงเพื่อนก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด   และแล้ว…วันนี้   เราก็ได้พบว่า ความเป็นเพื่อน แนบสนิทมากยิ่งขึ้น จากความเข้าใจ จากความห่วงใย จากความรัก จากมิตรภาพ จากความเป็นเพื่อน ที่ไม่มีวันจางหาย…   เพื่อนสนิทเหรอ…สมียมัธยมเลยนะ มี "หนุ่ย" สาวร่างเล็ก ที่เราสนิทมากที่สุด "จร" เพื่อนร่วมชั้นเรียนอีกคนที่สนิทมากๆ แม้จะไม่ได้ติดต่อกัน แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่เสมอ "คิดถึงเพื่อนนะ" สมัยม.ปลาย "ตุลย์" "อาม" "แจ๊ค"…

ข้อคิดดีๆ จากข่าว

yokekung

ทุกวันนี้ ทุกคนอ่านข่าวกันทุกวัน มีทั้งข่าวดี ข่าวร้ายต่างๆ มากมาย เคยคิดบ้างไหมว่า ทำไมเราไม่เอาข่าวที่เราได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่าน ได้พบเห็นทุกวันเป็นข้อเตือนใจเราบ้าง…   รบราฆ่าฟัน ขัดแย้งต่างๆ หึงหวง ฆ่ากันตาย ต่างก็เกิดจาก อารมณ์ชั่ววูบ เท่านั้น ที่จะเปลี่ยนคุณจากที่ได้นอนสุขสบาย กลายเป็นไอ้ขี้คุก ทำไมไม่คิดก่อนทำ…   เมาแล้วขับ… ตายกันมานักต่อนัก ทำไมไม่คิดกันบ้าง ก็ยังดื่ม ยังกิน ยังขับ ยังเมาหัวราน้ำอยู่   โฆษณาก็เห็นกันมามาก เมาแล้วทำร้ายพ่อแม่ บาดเจ็บแค่ไหน พ่อแม่ก็ยังรักลูก …แล้ว ทำไมยังดื่มกันอีก   ข่าวที่คนโวยวายว่าตัดผมผิดทรง ก็น่าจะเป็นคติเตือนใจ ถ้ายังไงเป็นเพื่อนกันก็ไม่ทิ้งกัน ทำเพื่อนด้วยกันไม่ลงหรอก จบกับด้วยดีทั้งคู่ ไม่น่าจะเอาอารมณ์ชั่ววูบมาตัดสิน เกิดเพื่อนเป็นอะไรไป คนที่เสียใจคือตัวเขาเอง   คิดกันบ้างไหม…ว่า ข่าวมันก็เตือนใจเราได้   หา ข้อคิดจากข่าว ดีกว่าอ่านแล้วปล่อยให้ผ่านเลยไป…

ในมุมหนึ่งของความรัก

yokekung

มีผู้หญิงคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุ ทำให้ต้องตาบอดทั้งสองข้าง และเธอก็ทุกข์ทรมานกับการสูญเสียการมองเห็น แต่สามีเธอก็พยายามปลอบใจและให้กำลังใจเธอตลอด พยายามสอนให้เธอใช้ประสาทสัมผัสให้มากขึ้น ที่ทำงานของเธอกับสามีอยู่คนละทาง แต่เขาก็ขับรถไปส่ง และไปรับอยู่เสมอ จนวันหนึ่งสามีเธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยมาก เขาจึงพูดกับเธอว่า ให้เธอลองพยายามขึ้นรถเมล์ไปทำงานเอง โดยที่เขาไม่ต้องไปรับไปส่งได้ไหม? นาทีนั้น….เธอรู้สึกเหมือนโดดเดี่ยว และน้อยใจสามีเธอ แต่เธอก็พยายามทำตามที่เขาขอ เธอพยายามขึ้นรถเมล์เอง พยายามไปทำงานด้วยตัวเอง จนในที่สุดเธอก็สามารถทำได้ วันหนึ่งก่อนที่เธอจะลงรถไปทำงานตามปกติ คนขับรถเมล์ก็เข้ามาจับแขนเธอและพูดกับเธอว่า “ผมช่างอิจฉาคุณผู้หญิงจริงๆ ครับ” เธอก็เลยถามว่า “อิจฉาเธอเรื่องอะไร?” คนขับรถเมล์ก็เลยบอกว่า “สามเดือนที่ผ่านมา ผมจะเห็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง เขาจะขึ้นรถเมล์ตอนเช้า มานั่งตรงเบาะหลังคุณ เฝ้ามองดูคุณด้วยความห่วงใยและตามคุณลงรถไป เขาเฝ้าดูคุณเดินเข้าไปที่ทำงานอย่างห่วงใย และตอนเย็นทุกๆ เย็น เขาก็จะมาเฝ้ารอดูคุณขึ้นรถ และคอยดูคุณจนคุณลงรถ” พอเธอได้ยินดังนั้น เธอก็น้ำตาไหลด้วยความตื้นตัน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยทิ้งเธอไปไหน เขายังอยู่ดูแลเธออย่างใกล้ชิด เขาเหนื่อยยิ่งกว่าตอนที่เขาต้องคอยมารับมาส่งเธอซะอีก หวังว่าทุกคนที่อ่านเรื่องนี้แล้ว ช่วยกลับไปมองความรักของเราอีกทีว่า ทุกวันนี้เรารักเขาหรือเธอแบบไหน……ขอให้มองความรักด้วยความอ่อนโยน……..

ฉันให้เธอ

yokekung

ฉันคงให้เธอได้…ไม่ทุกอย่างแต่จะทำทุกทางให้ใจไม่หม่นหมองอยากเป็นคนธรรมดาที่เธอรัก…คอยเฝ้ามองพร้อมมอบความสุขให้ได้ซึ่งกันและกัน เชื่อเถอะนะ ไม่ว่าอย่างไรเธอจะมีค่ายิ่งใหญ่ต่อตัวฉันบางสิ่งชีวิต…อาจมีหลายๆสิ่งที่สำคัญแต่คนเดียวในความฝันของฉัน…นั้นคือเธอ

"ความรัก"

yokekung

บางครั้ง ความรัก ก็เข้ามาหาเรา เพื่อให้เราเรียนรู้ มิใช่ให้เราครอบครอง…ไม่ผิด หากจะ รัก คนมีเจ้าของ แต่จะผิดหากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนคนอีกคน… หน้าที่ของ ความรัก คือการ เดินไปมอบ ความรัก และยืนเฉยๆเพื่อรับมันไม่ใช่ การดิ้นรนเพื่อให้ได้มา… ในห้วง รัก การ ถูกรัก มันสุขใจ การ มอบ ความรัก มันอิ่มเอมและเมื่อได้รับการปฏิเสธ มันทรมาน…ความรัก จะเกิดขึ้น เมื่อเกิดการถ่ายเทพลังอันอ่อนโยนของ คนสองคนความรัก มิใช่ การเข้าไป เป็น ชีวิตเขา แต่คือการเข้าไปอยู่ข้างๆชีวิตเขา… คนบางคนเหมาะที่เกิดมาเพื่อให้เรา รัก แต่ ไม่เหมาะที่จะร่วมชีวิตด้วย… ความรัก ระยะแรก ทำให้ร่างกายหลั่งสารกระตือรือร้นทำให้มนุษย์ทำทุกอย่างให้ได้มาซึ่ง ความรัก แฟน ก็คือ เพื่อนคู่คิด ที่ก้าวไปด้วยกันในวันข้างหน้า…ในวันที่ ความรัก คงที่ สารกระชุ่มกระช่วยงดทำงานสิ่งเดียวที่จะทำให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดไป คือ ความเข้าใจ ล้วนๆ… ความห่างไกล มันทรมาน เวลาเจอกันจึงหอมหวานและเป็นความทรงจำที่เก็บไปนั่งเพ้อฝันได้ในวันจาก…บุคคลไม่พึงประสงค์สำหรับทุกคู่รักมักจะเดินทางมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย……

บริการที่เห็นแก่ตัว "บริการออกให้นะ"

yokekung

ทำไมน้า คนมีธุระไม่ยอมเสียเงินเอง จะโทรก็ยังจะให้คนอื่นออกเงินให้อีก บริการแย่ๆแบบนี้คิดมาได้ยังไง ถ้าเป็นคนที่รู้จัก เพื่อน แฟน ถ้าไม่สนิทจริงๆ ไม่มีเงินก็โทรตู้ได้นี่ หรือโทรบอกว่าโทรกลับหน่อย ไม่มีเงินก็ได้แล้ว ไม่ใช่ว่าใช้บริการ "ออกให้นะ" ทำเหมือนกับว่าตัวเองไม่อยากเสียเงิน ทั้งๆที่เป็นธุระของตัวเองแท้ๆ ยังให้คนอื่นออกเงินให้อีก   นี่ถ้าเป็นแฟน เพื่อนสนืท คงจะยอได้เป็นครั้งคราวอ่ะนะ แต่ไอ้เบอร์ใครไม่รู้นี่สิ ไม่โทรแล้วยังจะให้ออกเงินให้อีก ตลกมากเลย

พลังแห่งการเสียสละ รู้จักพวกเขา…หน่วยอาสาบรรเทาสาธารณภัย

yokekung

มีคนกลุ่มหนึ่ง ที่รับอาสาช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุ อย่างพวกมูลนิธิ อาสาต่างๆ ทุกคนทำหน้าที่ด้วยความเต็มใจ เมื่อวานมีโอกาสได้คุยกับเพื่อนที่ออฟฟิศเดียวกัน เขาทำอาสาอยู่ ตอนแรกนึกว่าพวกเปล อุปกรณ์ปฐมพยาบาลเป็นของโรงพยาบาลหรือมูลนิธิ แต่เมื่อรู้ความจริง ถึงกับอึ้งเลยทีเดียว   พวกเขาทำงานด้วยใจเต็มร้อยจริงๆ ค่าน้ำมันรถออกเอง อุปกรณ์ปฐมพยาบาล ยา ออกกันเอง อุปกรณ์ช่วยเหลือทุกอย่าง ที่เห็นๆกันไม่ใช่ว่าเขาซื้อมา แต่ยืมทางโรงพยาบาล อันที่จริงพวกเราต้องเจียดแรงกาย แรงใจ นอกจากนี้ยังต้องเสียเงินส่วนตัวมาซื้ออุปกรณ์เพื่อช่วยชีวิตคนที่ประสบภัยอีก   น่าชื่มมากๆ…   พวกเขาทุ่มเทด้วยใจ ด้วยสปิริตจริงๆ เหนื่อยยากเพียงใด ลำบากเพียงใด เขาก็ทำด้วยใจพร้อม เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน   บางคนอาจนิยม ชื่นชอบดารา ชอบคนมีชื่อเสียง แต่พวกเขาเหล่านี้ เสียสละด้วยใจจริง โดยไม่มีสิ่งตอบแทนใดๆ แม้แต่บาทเดียว น่ายกย่องและชื่นชมจริงๆ   ขอปรบมือให้กับความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของอาสาด้วยนะครับ   และนี่แหล่ะ คือ Hero ตัวจริง   ที่ทุกคนลืมพวกเขาไป…        

เปิดมุมมองใหม่ของชีวิต อยู่กับตัวเองซะบ้าง

yokekung

ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหล่ะ มีดีใจ เสียใจ ผิดหวัง และแล้ว วันนี้ก็เริ่มขึ้น วันที่ต้องอยู่คนเดียว…กินข้าวคนเดียว…ไปไหนคนเดียว วันที่ไม่มี “เธอ” คนนั้นอยู่เคียงข้าง วันที่ไม่มีสัมผัสอันอ่อนโยน มือนุ่มนิ่ม อ้อมแขนอันอบอุ่นให้สัมผัส มือที่เคยจูงกันไปไหนมาไหน มือที่เคยจับ ตอนนี้มันกลายเป็นอดีตไปแล้ว… แค่จิ๊บๆ มดกันนิดเดียว … เจ็บไม่นานหรอก แต่มันทรมาน คนๆที่เราเคยใช้เวลาอยู่ร่วมกัน เหลือแต่เพียงภาพความทรงจำดีๆ ไม่มีอะไรหรอก คำว่า “อกหัก” เหรอ อืมมม … ก็แค่เปลี่ยนจาก “แฟน” เป็น “เพื่อน” ก็เท่านั้น เธอคนนั้นก็ยังอยู่ในใจเราเสมอ ไม่ว่ายังไง เราก็ยังรักเธอนะ อย่าให้ความผูกพัน ภาพเก่าๆมันทำร้ายกันไปมากกว่านี้เลย เราไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวด ต้องทรมานอีก ขอให้เราเป็นฝ่ายเจ็บแทนละกันนะ แม้ว่ามันจะกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่มันก็เป็นบทเรียนที่ดีมากๆ ใช้รู้ว่าชีวิต . . . ต้องไม่ยอมแพ้ . . . ต้องสู้ต่อไป เพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อใคร…

"รัก" คำนี้มีความหมายเหลือเกิน แต่เราใช้คำนี้ในความหมายแบบไหนนะ

yokekung

ชีวิตนี้คุณพูดคำว่ารัก "รักเธอ" กี่ครั้ง กับคนกี่คน แต่ละคน คุณพูดว่า "รักเธอสุดหัวใจ" รึเปล่า แล้วตอนนี้ คนที่คุณพูดคำนั้นด้วย ยังอยู่ใกล้ ๆ คุณรึเปล่า ??? เคยได้ยินคนที่เค้าคอยเตือนเรามั้ย ว่ารักใครอย่ารักหมดหัวใจ รักครึ่งเดียวพอ ใครบางคนไม่ต้องบอก เค้าก้อทำได้ เพราะเค้าอาจไม่เคยรักใครจริง ๆ แต่ใครบางคนรักสุดหัวใจ กับทุก ๆ ครั้ง เพราะเค้ามองหาแต่รักแท้ แล้วเคย อกหัก กันบ้างรึเปล่า ??? อย่าบอกเลยนะ ว่าไม่เคย แล้วเจอแบบไหนกันบ้าง แบบนี้รึเปล่า เราเป็นเพื่อนกันนะ เราคงไปด้วยกันไม่ได้ แล้วเคยเดินตามเค้าไปมั้ย ว่าเค้าไปกับใครต่อ (ที่ไปด้วยกันได้) รับรองว่าร้อยทั้งร้อย ถ้ายังไม่มีใครใหม่ เค้าก้อจะยังสนุกกับของเล่นชิ้นเดิม แล้วถ้าเค้าทำแบบนั้นกับเรา คุณจะยังรักเค้าอีกมั้ย ยังรักสุดหัวใจอีกรึเปล่า คุ้มแล้วเหรอ ที่จะเศร้าที่จะเสียใจให้ ไม่คุ้มหรอก คนที่เราสมควรรัก คือคนที่รักเราและหวังดีกับเรา คนที่จะไม่มีวันทิ้งเราไป คนที่จะยืนอยู่ข้างเราเสมอต่างหากล่ะ ถ้าเค้ามาผลักให้คุณล้ม แล้วคุณล้มและร้องไห้อยู่ตรงนั้น คุณก็คือผู้แพ้…

วันนี้มีความสุขที่สุดเลย

yokekung

วันนี้ วันที่มีความสุข รู้มั้ย…ว่าความสุขคืออะไร ความสุข…ก็การที่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข บางที…เราอาจไม่ต้องเจอกันทุกวัน ไม่ต้องกินข้าวด้วยกันทุกวัน ไม่ต้องโทรหากันตลอด ไม่ต้องรายงานว่าใครถึงไหนแล้ว เราให้ความเป็นส่วนตัวกับเขาบ้าง ให้เขาได้มีเวลาอยู่กับเพื่อน ได้มีเวลาของตัวเองบ้าง อยากไปกับเพื่อนไปเที่ยวไหนก็ได้ โดยที่ไม่ต้องคอยโทรรายงานเรา รู้นะรู้ว่าเราเป็นห่วง แต่เราไม่ต้องโทรรายงานตลอดแบบนั้นก็ได้ เราห่วงกันแบบเพื่อน แบบผู้ใหญ่ ไม่ใช่ห่วงกันแบบเด็กๆ คอยดูแล ประคบประหงมทุกอย่าง วันนี้ ความสุข อยู่ที่ใจ อยู่ที่การที่เราได้ทำให้คนที่เรารัก มีความสุข แค่นี้…ก็สุขแล้ว และนี่ คือความรัก รักที่เกิดจากความไว้วางใจ รักที่เกิดจากการมีกัน และกัน ไม่มีเส้นด้ายมาขัดขวาง ไม่มีกำแพงกันขวางกั้น เรา…และเธอ มีวันนี้ได้ ก็เพราะเรา เข้าใจกัน * * * เคยมอบข้อความหนึ่งให้เธอคนนั้น … เราคบกันก็เหมือนเป็นจักรยาน มีล้อหน้า…มีล้อหลัง บางทีเราก็เป็นล้อหน้า บางทีก็เป็นล้อหลัง บางที่จักรยานอาจล้ม ยางอาจจะแบน แต่เรา ประคับประครองกัน ให้ถึงจุดหมาย ให้ถึงฝันที่เราตั้งไว้ อาจมีอุปสรรคบ้าง แต่เราก้าวต่อไป ฟันฟ่าร่วมกัน…