ว่าด้วยเรื่องของ "ฉายา"

ไม่รู้ว่าจะเรียกว่า “ฉายา” “นามปากกา” หรือนามแฝงยังไงก็ตามเถอะ ก่อนจะมาเป็น Yokekung” มาดูประวัติกันเลย
แรกๆ ที่เริ่มมีฉายา ก็เกิดจากเพื่อตอน ม.2 ชื่อหนุ่ย เรียกเราว่า “อั๊ต” เพราะเห็นว่าเราเหมือน อั๊ต อัษฏา (เหมือนยังไงหว่า แต่ก็ยังดีที่มีฉายาแรก) ต่อมาตอนเรียน ม.ปลาย อาจารย์ที่ปรึกษาเรียก Jade (แปลว่า “หยก”) ก็เรียกว่า Jade ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา…
พอมหาลัย มีการตั้งรหัสชื่อพี่รหัส เราคิดไม่ออก นึกไปนึกมา ชอบคอม … อืมมม งั้นเอา “What’s Jade.com” เลยละกัน
หลายๆคนก็ งง ว่าคืออะไร เพราะเวลาเราอ่าน จะเรียกว่า Jet จะไม่ออกเสียง Jade ให้รู้ว่าเป็นเรา ..
ครั้นเรียนภาษาญี่ปุ่นเป็นวิชาโท (แต่ไม่ได้เลือกกลับไปเรียนโท โรงแรม) เพื่อนชื่อ วิป ก็ตั้งฉายาให้เรา เพราะสงสัยกันว่า ทำไมหน้าจีนๆ ตี๋ๆ ถึงเลือกเรียนภาษาญี่ปุ่น ทำไมไม่เรียนภาษาจีน (จริงๆเหตุผลคือจีนคนลงเรียนน้อย เรียนภาษาญี่ปุ่นดีกว่า) แล้วพอเรียนๆไป มีคำว่า “คุง” ใช้เรียกในภาษาญี่ปุ่น เพื่อนเลยเรียก หยก + คุง คือ Yoke + kung นั่นคือที่มาของ
Yokekung นั่นเอง
ต่อมายังมีอีก ด้วยความที่จบมาทำงานในสายงานคอมพิวเตอร์ บางครั้งชื่อ Yokekung อาจจะจำได้ในหมู่นักเล่นเวปบอร์ด คนเล่นคอม คนอ่านหนังสือคอมพ์ ก็เขียนบทความลงนิตยสารคอมพ์ต่างๆ ใช้ชื่อ Mryoke แทน เพราะกลัวคนจะจำได้ หาว่าทำงานนอก… อิอิ
เอ้า ลืมๆๆๆ
อีเมล์ๆๆ อันนี้ก็มีที่มาเหมือนกัน ด้วยความที่เมื่อก่อนชอบ ทาทา ยัง ใช้เมล์ yoke_tata@hotmail.com ตอนนั้นซูซ่ามาก ชอบมากๆ ตอนนี้ดังแล้วดูไม่น่าดูเลย ไม่ชอบแล้ว แต่อีเมล์นี้ไม่ได้ใช้นานมากๆแล้วด้วย
ต่อมาเรียนที่คลองหก อยากทำอีเมล์ไว้ใช้ประจำ ตอนนั้นอีเมล์ 2 MB เอง ส่วนของ Yahoo ให้ตั้ง 4 MB แน่ะ
เอาเลย yoke_rit ไอ้ตัว rit คือ Rajamangala Institute of Technology นั่นเอง เอ้า รักสถาบันมากๆเลยเรา…
อืมม
ขณะนี้เราใช้ทั้ง Login Pantip.com ใช้กับ Blog ต่างๆ
แล้วเพื่อนๆ ล่ะ มีฉายาว่าอะไรก็บ้าง แล้วมีที่มายังไงครับ

เอาวิธีใส่เพลงใน My Space มาฝาก

ค้นไปค้นมา เจอลูกเล่นที่ไม่รู้ว่าเขาเอาเพลงมาใส่ใน My Space ได้ยังไง หาในเวปบอร์ดของ Thaimsn.net แล้วไปเจอ
http://spaces.msn.com/members/tum010/ ด้วยนะครับ
 
ฝากให้ดูรูปตอนไปสเม็ดกับเพื่อนๆที่คณะ ตอนปี 2 ด้วยนะ
 
 * * * ขอโทษนะที่ทรมานให้ดูรูปที่ยัดเยียดให้ดู ไม่รู้ว่าอยากดูหรือเปล่า แต่ยังไงหลงเข้ามาแล้วก็ช่วยๆดูซะเถอะ * * *

รู้จักกับเอก Eng เอกที่เขาเค้ากันว่าเทวดา

ก่อนอื่นบอกก่อนว่า Eng แต่เรียนเอกภาษาอังกฤษ ตอนแรกเข้ามาก็โค ตะ ระ อินเตอร์เลย
กับชื่อเอก "ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล" หรือเรียกกันเท่ๆ English for International Communication
กับชื่อคณะเท่ๆ คนภายนอกมองเราเหมือนเทวดายังไงไม่รู้ เอกโรงแรมมีสูท เอกท่องเที่ยวมีสูท แต่พวกเราไม่อยากใส่ ตอนแรกจะให้เด็ก Eng ใส่สูท โอ้ววว ไม่อาวว ร้อนจะตายนะคลอง6น่ะ (ทำไมตอนกุจบ มันทำหลังคาทางเดินวะ) :::XXX
 
เมื่อกี้เข้าไป Comment ให้เพื่อน เล่น Bloggang ซะด้วย นังต๋อมมันเล่นเป็น กุยังเล่นไม่เป็นเลยอ่ะ อะไรว้า สมัครแล้วเล่นยังไงเนี่ย ไปดูบล็อคชาวบ้านเค้าสิ http://itztammy.bloggang.com อุอุ ไปคอมเม้นต์ด้วย
แต่เราก็มีนะ http://yokekung.bloggang.com อ่ะ เล่นไม่เป็น ปล่อยมันร้างแบบนั้นนานมากแล้ว
ได้ต๋อมเป็นแรงใจ ให้ชายหนุ่มไอทีคนนี้ ทำมันให้ดี ขอบคุณมากครับ….***
————————————-
จริงๆแล้วความฝีนของคนเรียนเอก Eng นี่ ถ้าเป็น ญ จะอยากเป็นแอร์กันหมดเนอะ อยากไปเมืองนอก อยากได้ฝาหรั่ง
อยากไปอยู่เมืองนอก ด้วยเสน่ห์แห่งภาษาที่พูดกันไม่ค่อยจะได้ จบมากุก็ลืมแล้วว่าเรียนอะไรไป แป่วววว
หากเป็น ชาย (มีน้อยเต็มที เอก Eng 25 คน มีผู้ชาย 5 คนเอง) อยากเป็นกราวน์ หรือเป็นสจ๊วตกัน
เพื่อนๆหลายคนทำงาน Tags ดีจัง
 
จะว่าไป Eng ทำงานได้หลากหลายนะ ทั้งโรงแรม ท่องเที่ยว เป็นไกด์ เป็นเลขา มีเรานี่แหล่ะ นอกคอก ออกมาแนวคอมซะเฉยๆ แถมยังซะเออมาเป็น Marketing ทั้งที่ไม่เค้ย ไม่เคยเรียนอะไรเกี่ยวกับการตลาดเอาซะเล้ย
ตอนนี้จบมาทำงานด้านแปล ชอบและรักนะ ได้ทำงานที่ตัวเองรัก งานนอกก็มีมาเหมือนกัน สนุกดี ได้ประสบการณ์ดีมากๆ
 
มาทำบริษัทคอม ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่เค้ย ไม่เคยเลย เรียนคอมครั้งแรกก็ Word ราชวิถี แล้วถัดไป Lotus เอามาทำซากอะไร เล่นคอมมาเอง อ่านหนังสือ เล่นเน็ต จนได้ทุกวันนี้ก็บุญโขแล้ว…
 
* * *
มาถึงเพื่อนเรียน Eng แต่ไม่ได้จบมาด้วยกัน มาทำในวงการคอมพ์บ้าง ไม่น่าเชื่อใช่ไหม ว่าจบเอก Eng จะมีทำบริษัท คอม ได้ เอ้ย วุฒิก็ไม่มี เรียนคอมก็ไม่เคย เอาอะไรมาวัดวะเนี่ย
 
ขอบอก ว่าประสบการณ์ล้วนๆ กิจกรรมในมหาลัย ทำให้เรามาตรงนี้ได้ หากเรียนอย่างเดียว แต่ไม่เคยฝึกงาน The Nation ไม่เคยเป็นหัวหน้าฝ่ายคอมที่ห้องสมุดโรงเรียนเก่า ไม่เคยดูคอมให้สโมสรนักศึกษาคณะ ใครล่ะจะมาให้เป็นคนในวงการคอมแบบนี้..
ตอนนี้มีน้องอ้อม http://spaces.msn.com/members/freshyburnny/ คนนี้ก็เรียน Eng เหมือนกัน เหมือนคุยกันรู้เรื่องยังไงไม่รู้นะ หาคนจบเอกเดียวกัน มาทำคอมพ์มันยากเสียนี่กระไร
เราก็ให้อ้อม Check ภาษาอังกฤษบ่อยนะ ก็เราไม่ได้เก่งอะไรนี่
ว่าไปอ้อมเป็นคนที่ทำให้เราได้ดูหนังฟรี แฮะๆๆ จากเวปบอร์ด Pantip ในห้องเฉลิมไทย ปกติไม่ค่อยได้เข้าไปหรอก จากนั้นมาเล่นเวป Fisho www.fisho.com ชิงตั๋วหนังมา
ตอนนี้มีของ Asiasoft ได้ตั๋วมาบ่อยๆ กะของ Starpic อันนี้ตั๋วมีนะ แต่ไกลไปหน่อย ตั้งปิ้นเกล้าโน่นแน่ะ ไปเอาตั๋วไม่ทันอ่ะ
ไหงคุยเรื่องเพื่อนในแวดวง Eng แล้วมาเรื่องหนังได้วะเนี่ย
กำ…

คำว่าเพื่อน

เมื่อกี้โทรคุยกับต๋อม เพื่อสมัยเรียนที่ไม่ค่อยได้คุยกันเลย เหตุเพราะเราไปอ่านเวปบอร์ดที่เราสร้างให้กับเอกภาษาอังกฤษที่เราเรียนที่คลอง 6 คุยไปคุยมาเหมือนคนแก่คุยกันเลย มีแต่ความหลัง อิอิ เรื่องเพื่อนๆ เรื่องทั่วๆไป งานเยอะ เหนื่อย แต่เป็นสิ่งที่ทำให้คิดว่า ตอนเป็นนักศึกษา ทุกคนเป็นเด็ก คนโน้นนิสัยแบบนี้ คนนี้ไม่ชอบคนนั้น คนนั้นไม่ถูกชะตา คนนี้ดีเลิศวิเศษ แต่จริงๆแล้ว เป็นสิ่งพิสูจน์ได้ว่า พวกเราเป็นเพื่อนกัน และแล้ววันนี้ วันที่ทุกคนทำงาน ทุกคนประสบความสำเร็จได้ทุกคน แม้จะท้อ จะเหนื่อยตอนเรียน ตอนทำงานยากกว่าหลายเท่า สู้ต่อไปเพื่อนๆ ขอเป็นกำลังใจให้เสมอ
 
พบกับหลากหลายความทรงจำดีๆ ได้จากรูปด้านล่างนี้

การที่จะรักใครสักคน

การที่จะรักใครสักคน…ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมจึงไปรักได้ แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้รัก และต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค เพื่อให้ทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าทำอะไรเพื่อเราบ้าง แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่าวันนี้ทำอะไรเพื่อคนที่รักแล้วหรือยัง

 

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก

 

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตว่าเคยมีใครยังไง แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน…อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต

การที่จะรักใครสักคน…เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะก็ไม่สำคัญ จึงยอมให้เป็นฝ่ายชนะเสมอ ถ้าทำให้สบายใจ

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า

 

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ควรหูเบา เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่รักได้

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก

การที่จะรักใครสักคน…ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่คอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดีแม้สักล้านคำ

การที่จะรักใครสักคน…ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆ เลย เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน

การที่จะรักใครสักคน…ไม่ต้องคอยนับว่ามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ เพราะข้อดีก็มีมากพอที่จะทำให้ลืมข้อเสียทั้งหมดได้

การที่จะรักใครสักคน….ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่มีอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ

การที่จะรักใครสักคน…เมื่อเห็นเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเสียน้ำตา แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์เสียตั้งแต่เมื่อเห็นเงียบๆ ซึมๆ ไป เพราะหากปล่อยไว้จนสายเกินผลสุดท้ายแล้ว คนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง

 

การที่จะรักใครสักคน…อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่รักซะก่อนที่จะไม่มีคนนั้นให้บอกอีกต่อไป

การที่จะรักใครสักคน…แม้ว่าอาจทำให้ตาบอด แต่ก็ทำให้ได้รับรู้ และเข้าใจว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคนมันมีมากมายแค่ไหน

การที่จะรักใครสักคน…จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ

การที่จะรักใครสักคน…ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบออกไปจากหัวใจ…ความรัก สอนให้ได้เรียนรู้หลายๆ สิ่ง ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง

ความรักทำให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เข้าใจอะไรๆ มากขึ้น ความรักทำให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ

นี่คือสิ่งที่ได้เรียนรู้…จากการที่ได้….รัก….ใครสักคน…

เพื่อนๆ ในวัยเรียน กับเรื่องราวความประทับใจ

เริ่มต้นด้วยเรื่องเล่าสมัยเรายังเรียนอยู่
เพื่อนในคณะ ศิลปศาสตร์เอกอังกฤษ ราชมงคล คลอง 6 ก็มี ต๋อม (http://spaces.msn.com/members/readtomtam/)
แป้ง สาว Office สุดมั่น ปุ้ย – สาว Bank  ติ๊บ (TAGS) มิ้น นุ้ย – คุณครูที่รัก นุ้ยแว่น สาวมั่นจบโท นุ หนุ่ม TAGS หนุ่มเอ เล่นเกมส์จนได้ดี ไปอยู่ Asiasoft แร้ว เชษฎ์ หนุ่มมาดเข้ม กับงานประชาสัมพันธ์ของ ททท. พร้อมรับมือกับการเป็น Call Center ซะด้วย ด้วยความสนุกบวกกับความบังเอิญ วันนี้เราได้เข้าไปเยี่ยมเวปบอร์ดของเอกเรา ที่เราทำเอง ก็ได้พบกับข้อความของต๋อม ถามถึงเพื่อนๆ บางคนทำงาน บางคนเรียก บางคนไปต่างประเทศ บางคนเป็นครู เป็นเลขา โทรคุยกับต๋อมก็ดีที่เพื่อนๆ ประสบความสำเร็จกันดีจัง
 
สมัยเรียน เสียดายว่าน่าจะไปเที่ยวกันให้มากกว่านี้ ไปไม่กี่ทีเอง ไปสเม็ด ไปเกาะช้าง เขาใหญ่
พอทำงาน จ-ส ไม่มีเวลาไปเที่ยวเหมือนตอนเรียนเลย อยากไปเที่ยวก็ลาไม่ได้ เสียดายจัง
 
นี้แหล่ะน้า… ที่เค้าบอกกันว่า ชีวิตมหาลัยสนุกที่สุดก็ตรงนี้แหล่ะ กับความทรงจำดีๆ ไม่มีลืมเลือน 
 
รูปที่โชว์นี้ถ่ายวันจบ ถ่ายกับป๋าหยาม (ชื่อ อาจารย์สยาม) เราเรียกกันว่าป๋าหยาม กับบทบาทของรองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษาที่พวกเราเคารพกัน คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงป๋าหยาม และอาจารย์ทุกท่านครับ _/\_

วันประทับใจ กับเรื่องเล่าในวัยเรียน

ว๊าว เมื่อกี่เข้าเวปบอร์ดคณะ เราเองเป็นคนทำแหล่ะ ประมาณว่าตอนนี้หึกเหม กลัวจะไม่มี Friendship กลัวเพื่อนจะติดต่อกันไม่ได้ กลัวจะไม่ได้เจอกัน (ซึ้งมาก) เลยทำเวปคณะไว้ที่ http://www.engmajor.netfirms.com/พร้อมด้วยเวปบอร์ดอันสวยหรู (แหว่ะ) จากความร่วมมือของพี่อ้อ พี่ที่เก่งคอม นับถือๆ ถ้าเราไม่ได้พี่อ้อ ป่านนี้จะทำเวปเป็นไหมเนี่ย http://www.bbznet.com/scripts/board.php?user=engmajor เดี๋ยวๆ ไหนๆก็หลงเข้ามาแล้ว มาเจอ เวปคณะเราก่อนไหม
http://www.rit.ac.th/larts-fac/ เข้าไปดูกันเล้ย

ในวันฝนตก…

ในวันที่ฝนตก
คุณนึกถึงใครสักคนไหม…ใครคนนั้นจะเปียกฝนไหม
จะหนาวไหม จะเป็นหวัดไหม จะมีใครสักคนดูแลเคียงข้างไหม
เราก็คนนึง ที่คิดว่าตอนฝนตก มันเกิดเหงาขึ้นมาทันที
หากอยู่คนเดียว จะคิดถึงใครสักคน คนๆนั้น ว่าเขาจะติดฝนไหม
จะกลับบ้านได้ไหม เราต้องไปรับหรือเปล่า สบายดีไหม
ฝนตกทำให้คิดไปต่างๆนาๆ ท่ามกลางเม็ดฝนที่โปรยปราย
ลงมาจากฟากฟ้า วันที่ฝนพร่ำ
ฝนตกทำให้คุณคิดถึงใครสักคนไหม….??

ทำไม ทำไม และ ทำไม คำถามที่อยากรู้คำตอบ

ทำไมนะ ตอนเราคบกันแรกๆ ไม่เห็นมีปัญหากันเลย พอคบกันนานๆเข้า ทำไมกลายเป็นทะเลาะกัน เถียงกัน ทำไมนะ เราเกิดมาคู่กันหรือเปล่า ทำไมเราต้องมาทนทะเลาะกันทุกๆวัน เราพยายามปรับตัวและพยายามที่สุดแล้วนะ หากผลจะเกิดอะไรก็ต้องเกิด เพราะเธอคือคนที่เลือกเรา แต่รู้ไว้…ว่าเรารักและเลือกเธอเสมอ
 
จากคนที่ห่วงใย และรักเธอสุดหัวใจ คนนี้…คนเดียว

เรื่องน่าคิด กับความปลอดภัยในการใช้งาน คิดสักนิดก่อนเลือกใช้งาน Power Supply

 

 เรื่องนี้ผมประสบมากับตัวเอง ปกติอุปกรณ์คอมพิวเตอร์หลักๆจะมีกล่องใส่อุปกรณ์ที่เรียกกว่า เคส (CASE) จอภาพ ภายในเคสจะมีเมนบอร์ด การ์ดจอ การ์ดเสียง ฮาร์ดดิกส์ ซีดีรอม สิ่งที่สำคัญที่สุดและทุกคนลืมไป และไม่ได้ให้ความสำคัญเลยคือ Power Supply อุปกรณ์จ่ายไฟที่หล่อเลี้ยงอุปกรณ์ทั้งหมด โดยต่อมาที่เมนบอร์ด และอุปกรณ์ต่างๆ ทุกชิ้น โดยมีการแปลงไฟจาก 220watts มาเป็น 5V 12V เพื่อใช้กับอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ต่างๆ ส่วนใหญ่พวกเราจะใช้งานโดยมีเคส และ Power Supply มาพร้อมๆกันเลย ก็ไม่ค่อยมีใครสนใจเท่าไหร สาเหตุที่ผมมาเขียนในวันนี้คือ Power Supply ไหม้ นั่นคือเรื่องเหลือเชื่อที่หลายๆคนมองข้ามไป คุณภาพของ Power Supply ที่ติดมากับตัวเคสราคาไม่แพงนัก มีเคสพร้อม Power Supply เลย คุณภาพไม่ได้ดีมากนัก วันก่อนแม่โทรมาบอกว่าพ่อเปิดคอมแล้วไฟแล่บ มีกลิ่นไหม้ด้วย พอวันเสาร์ที่แล้วผมกับไปเช็คดู ปรากฏว่าไฟไม่เข้าเครื่อง สันนิษฐานว่าเกิดจากสาเหตุแมลงเข้าไปใน Power Supply ทำให้ลัดวงจร เพราะสาเหตุที่ Power Supply จะไหม้นั้นมีน้อยมากๆ เนื่องจากการใช้งานไฟมากเกินไป เช่น ต่อ CD-Rom หลายตัว Harddisk หลายๆตัว ทำให้ดึงกำลังไฟมากเกินไปเกินที่วงจรจะรับได้ ส่วนกรณีนี้ผมตัดไปเลย น่าจะเกิดจากแมลงเข้าไปทำให้ไฟฟ้าลัดวงจรมากกว่า เมื่อวานผมเลยไป Zeer รังสิต ใกล้บ้านผมที่สุด ขี้เกียจมา Pantip ไปถอย Power Supply Dtech 450w ตัวนี้จ่ายวัตต์เต็มแน่นอน มี 2 พัดลม ได้มาราคา 800 บาท มั่นใจได้แน่ๆว่าไม่ไหม้ ถึงมีปัญหาก็เคลมได้เพราะมีศูนย์บริการหลายแห่ง เลยอยากจะขอเตือนและขอให้ทุกท่านที่ใช้งานคอมพิวเตอร์ใส่ใจกับรายละเอียดด้านการจ่ายไฟของ Power Supply ให้มากขึ้น เพราะหากเสียหรือไหม้ขี้นมา อุปกรณ์อื่นๆ อาจเสียหายไปด้วย เช่นข้อมูลในฮาร์ดดิสก์ เมนบอร์ดเสีย เป็นต้น