ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเรา

อันนี้ขอยืมเค้ามานะ ไม่ได้เขียนเอง อิอิ

http://www.deejang.com

 

เค้าว่ากันว่า…… ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ….

การตกหลุมรักใครสักคน

การได้หัวเราะจนท้องแข็ง

การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง

การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม

การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ

การได้นอนฟังเสียงฝนตก

เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น

การสอบเสร็จ

การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยนัก

การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว

การได้ยิ้มกับใครสักคน

การได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก

การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล

การถูกชมอย่างกะทันหัน

การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีก ตั้งชั่วโมงแน่ะ

การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา

การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม

การมีเพื่อนใหม่

การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเจอหน้าเค้าคนนั้น

การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ

การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข

การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆ ที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่

การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้

การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ

 

ที่สุดคือ…การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก

ความไม่เข้าใจ

ทำไมน้า คนเรา
 
คนเราไม่เหมือนกันนี่เนอะ
 
คนเราคิดไม่เหมือนกันหรอก
 
คำว่าทะเลาะเหรอ . .  . เราอยากจะใช้คำว่า "ปรับความเข้าใจ" มากกว่านะ
 
ว้า ทะเลาะกันอีกแล้ว
 
เพราะเราเอง เราไม่เข้าใจ เราดื้อ เราเถียง
 
เอ่อ รู้ว่าเราผิด แต่จะเถียงอ่ะ
 
เด็กดื้อ….
 
ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย มีแต่ทะเลาะ มีแต่เถียงกัน
 
ว้า แย่จัง เราเนี่ย
 
คงต้องปรับปรุงตัวอีกเยอะเลย
 
เด็กหนอเด็ก เราก็เด็กเนอะ
 
เมื่อไหรจะโตเป็นผู้ใหญ่ซะทีว้า…เจ้าหยก

ลมหนาว…กับความคิดถึง

ทำไมนะ เข้าหน้าหนาวทีไร อารมณ์อ่อนไหวทุกที…
 
 
"คิดถึง" มันคืออะไรนะ ทำไมมันถึงได้ทรมานแบบนี้
 
ทำไมเราคิดถึงคนๆ นึง อยากพบ อยากเจอ อยากเห็นหน้า
 
เพราะความห่างใกลใช่ไหม ?????
 
ใช่สิ เราเองไม่คิดพบกับความห่างไกล ทุกที่ได้อยู่ใกล้ๆ เจอหน้าทุกวัน
 
อืมม พออยู่ห่างกับสักพัก
 
มันทำให้เรารู้ว่าหัวใจเรารู้สึกอย่างไร
 
นี่หรือ ความคิดถึง
 
ความรู้สึกแบบนี้น่ะเหรอ
 
คิดถึงหมูอ้วนจัง….

งาน Commart Comtech Thailand'05

เราไปออกบูธในงาน Commart Comtech Thailand’05 ที่ศูนย์ประชุม วันที่ 24 – 27 ที่ผ่านมา เห็นว่าเดี๋ยวนี้คนไทยสนใจไอทีกันมากขึ้น คนรุ่นพ่อมาคุยเรื่องคอม คุณลุง คุณป้า ควงกันมาดูคอม รู้จัก SD Card ด้วย นึกถึงสมัยก่อน โฆษณาของเจมาร์ทยังล้อกัน บูลทูธๆๆ ตอนนั้นคนไทยไม่รู้จัก ตอนนี้คนไทยเก่ง รักไอทีมากขึ้น ดีใจกับความสำเร็จของกระทรวงไอซีทีที่ทำให้คนไทยรู้จักไอทีมากขึ้น สัมผัสไอทีได้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น และผมก็ดีใจ ที่บูธเรา ได้เป็นส่วนหนึ่งของความก้าวหน้าของเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย

ลอยกระทง เทศกาลดีๆ ที่น่าประทับใจ

วันก่อนไปลอยกระทงมา ไปที่จุฬา คนเยอะมากๆ มีซุ้มนักศึกษาขายของ เล่นเกม เหมือนตอนเราเรียนเลย เราเรียนคลอง6 ราชมงคล ไปออกร้านทุกปี แต่ที่นี่จุฬาคนเยอะมากๆ ลอยกระทงนี่ประเพณีดีงามนะ ดีนะที่ปีนี้ไม่มีจุดประทัดกัน เพราะสั่งห้ามไว้ ก็เข้มงวดดี ปีก่อนๆกลัวจะเหยียบกับระเบิดยังไงไม่รู้ แล้วก็ไปทานข้าวที่สามย่าน ไปกับหมูอ้วนด้วย มีความสุขจังเลย

ความภูมิใจกับสิ่งเล็กๆ แต่กลับมีความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่

ได้อ่านกระทู้ในเวปบอร์ด Pantip.com ที่ต่อยอดมาจากโฆษณาเบียร์ยี่ห้อหนึ่ง กับความภูมิใจในสิ่งเล็กๆ ที่เกิดขึ้นได้
 
ความภูมิใจเล็กๆกับความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่

"ใครถามผมว่าภูมิใจอะไรมากที่สุด"
ผมตอบได้อย่างไม่ลังเลเลยว่า
คุณพ่อผมเลิกบุหรีได้

ท่านเลิกได้ประมาณ 10 กว่าปีแล้วครับ ตอนเลิกท่านก็เคี้ยวหมากฝรั่ง ตอนนั้นผมเป็นสมาชิกชมรมเพื่อนเตือนเพื่อน ที่ต่อต้านยาเสพติดด้วยครับ

เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ภูมิใจมากๆ
เคยดูโฆษณาที่ฝรั่งแสดง คุณพ่อของเขาตายเพราะบุหรี่แล้วลูกร้องไห้ เอามือปาดหน้าจอทีวีที่เป็นวีดีโอพ่อของเขา
ผมร้องไห้เลยครับ เพราะรู้ว่าสูบบุหรี่ต้องตาย
เลยให้คุณพ่อเลิกบุหรี่ แล้วท่านก็ทำได้ครับ

ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ถ้าใจพร้อม 

 
เราพร้อมเป็นกำลังใจให้คุณครับ
 
เมื่อคุณทำได้ ความภูมิใจนั้น แม้เป็นสิ่งเล็กๆ แต่กลับมีความหมายและมีคุณค่ามากจริงๆครับ 

วันดี

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร เพื่อนๆ น้องๆแต่งงานกัน ติดกัน 2 อาทิตย์เลย ก็ยินดีด้วยนะ
วันนี้รู้สึกดีจริงๆ เพื่อนมีความสุข เราก็มีความสุขด้วย
 
จริงๆแล้วนะ การที่เราจะมีความสุขได้ ก็เพราะคนที่เรารักมีความสุขนั่นแหล่ะ

วันแห่งการเริ่มต้นที่ดี…

เมื่อวันเสาร์ ออฟฟิศเราทำบุญ เชิญแขกมาเยอะเลย ก็ดีใตนะ เป็นความรู้สึกดีๆ ว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี เราก็เลยถือโอกาสนี้เป็นโอกาสอันดีมากๆ ที่จะทำตัวดีด้วย อะไรไม่ดี อะไรควรปรับปรุงก็แก้ไขซะ เพื่อตัวของเรา ….
 
ตอนบ่ายไปงานแต่งเพื่อน "ตุลย์" เพื่อนสมัยมัธยม ใครอยู่ สตรีวิทย์ 2 คงจะรู้สึก ญ ตัวเล็กๆ หน้าขาวๆ คนนี้ ไม่ได้เจอซะนาน
เพราะเข้ามหาลัยก็ไม่ได้คุยกันเลย พอทำงานก็ยากจะเจอกัน ก็เลยกลายเป็นนัดรวมพลเลี้ยงรุ่นกันซะวันนี้ล่ะ
ดีใจจริงๆได้เจอเพื่อน ทุกๆคนดูดี มีการงานทำที่ดี ยังคิดอยู่เลยว่าชีวิตมัธยมมันสนุกดีนะ ทุกคนจริงใจ คุยกันดี ไม่มีแบบใส่หน้ากากเข้าหากันเหมือนตอนเรียนมหาลัย ก็ทุกคนยังเด็กอยู่นี่…ปลื้มใจกับเพื่อนคนนี้มากๆ ทำไมรูปแต่งงานมันไม่เหมือนตอนที่แกเรียนกับชั้นวะ ตอนนั้นยังเด็กๆ ใสๆ อยู่เลย ไม่ทันไรกลายเป็นสาวสวย เป็นเจ้าหญิงของหนุ่มชาวจีนไปซะแล้ว
 
ยืนดีด้วยนะ กับความสำเร็จ ก้าวหนึ่งของชีวิต
 
 

วันอาทิตย์ กับการชอปปิ้ง

วันนี้ออกไปกับพ่อ ได้เสื้อตัวนึง กางเกง 2 รองเท้าผ้าใบอีก 1 หมดไปเกือบๆ 2 พัน แต่ไม่ได้ใช้ฟุ่มเฟือยนะ เพราะเสื้อน่ะใส่มาได้เกือบๆ 2 ปีแล้ว ว่าจะโละเป็นแบบใหม่หมดเลย ส่วนรองเท้าใส่ตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว ตอนนี้ทำงานมาเกือบๆ 3 ปี กางเกงก็ไม่เคยซื้อ ใส่มาตั้งแต่ตอนเรียนเหมือนกัน ประหยัดน่ะดีนะ จำไว้ แต่ทำไมกินเยอะก็ไม่รู้ พวกเสื้อผ้าไม่ค่อยได้ซื้อเลยนะ นานๆที แต่ของกินนี่อยากกินก็ทนไม่ได้แล้ว เฮ้อ…ไอ้อ้วน

มีความสุขจังเลยยย

จริงๆนะ ความสุขคืออะไรน่ะเหรอ คือเรามีความสุขเหรอ ก็แค่ประเดี๋ยว
ทำไมเราถึงมีความสุข…อืมม ไม่ใช่เพราะเราหรอก เพราะเราเห็นคนรอบข้าง เห็นคนที่เรารักมีความสุขตะหาก…
จริงไหม
 
ทำไมเราไม่ทำให้ทุกวันมีความสุขล่ะ คนที่เรารัก คนรอบข้างมีความสุข เราก็พลอยมีความสุขไปด้วย
 
อยากให้เพื่อนๆมีความสุขนะ สุขคนเดียวไม่พอ แบ่งให้คนอื่นด้วย แค่เนี้ย…รอยยิ้มก็โปรยปรายไปทั่วแล้วล่ะ
 
แล้วคุณล่ะ วันนี้คุณยิ้มแล้วหรือยัง????